Voeding · 22 oktober 2026 · 12 min lezen
Hoeveel eiwit per dag? De tabel per lichaamsgewicht en profiel
Van 0,83 g per kilo in Europa tot 1,2–1,6 g in de nieuwe Amerikaanse richtlijnen: wat je echt nodig hebt, in grammen, voor je gewicht, activiteit en leeftijd, en de voedingsmiddelen waarmee je het haalt.
Hoeveel eiwit per dag: de cijfers, profiel per profiel
Gepubliceerd op 22 oktober 2026 · Door het Ember-team
In het kort
Hoeveel eiwit per dag? De Europese referentie is 0,83 g per kilo lichaamsgewicht, oftewel 58 g voor iemand van 70 kg (EFSA): een minimum dat een tekort voorkomt.
De nieuwe Amerikaanse voedingsrichtlijnen van januari 2026 mikken op 1,2 tot 1,6 g/kg (84 tot 112 g bij 70 kg), hetzelfde bereik dat helpt om af te vallen zonder spieren te verliezen.
Voor spieropbouw vlakken de resultaten af rond 1,6 g/kg; na je 65e mik je op minstens 1 g/kg. Verdeel het over 3 of 4 maaltijden van 25 tot 40 g.
Hoeveel eiwit per dag per lichaamsgewicht (50 tot 110 kg)
Eiwitbehoefte wordt uitgedrukt in grammen per kilo lichaamsgewicht per dag, dus de rekensom is eenvoudig: vermenigvuldig je gewicht met de juiste factor. Het lastige is die factor kiezen, want er zijn twee soorten getallen en ze beantwoorden verschillende vragen.
De eerste is het fysiologische minimum: 0,83 g/kg volgens de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA), een waarde die de behoefte van bijna alle gezonde volwassenen dekt. Het voorkomt een tekort, meer niet. De tweede is het nuttige bereik voor een specifiek doel (spieren behouden als je ouder wordt, ze opbouwen, vet verliezen), dat studies tussen 1,2 en 2 g/kg plaatsen. De tabel hieronder geeft beide, van 50 tot 110 kg.
| Gewicht | 0,83 g/kg (EU-minimum) | 1 g/kg (boven 65) | 1,2–1,6 g/kg (VS 2026, afvallen) | 1,6–2 g/kg (spieropbouw) |
|---|---|---|---|---|
| 50 kg | 42 g | 50 g | 60–80 g | 80–100 g |
| 60 kg | 50 g | 60 g | 72–96 g | 96–120 g |
| 70 kg | 58 g | 70 g | 84–112 g | 112–140 g |
| 80 kg | 66 g | 80 g | 96–128 g | 128–160 g |
| 90 kg | 75 g | 90 g | 108–144 g | 144–180 g |
| 100 kg | 83 g | 100 g | 120–160 g | 160–200 g |
| 110 kg | 91 g | 110 g | 132–176 g | 176–220 g |
Berekening: gewicht × factor, afgerond op de gram. 0,83 g/kg: referentie van EFSA en ANSES voor volwassenen. 1 g/kg: referentie van ANSES en DGE vanaf 65 jaar. 1,2–1,6 g/kg: Amerikaanse voedingsrichtlijnen 2025–2030 en onderzoek naar afvallen. 1,6–2 g/kg: spieropbouw (de winst vlakt af rond 1,6 g/kg, ISSN-bereik tot 2 g/kg).
Een belangrijke kanttekening als je overgewicht hebt: deze factoren gelden voor een „normaal” lichaamsgewicht. De Duitse voedingsorganisatie DGE wijst erop dat lichaamsvet de eiwitbehoefte niet verhoogt, dus bij een hoge BMI reken je met het gewicht dat je bij een normale BMI zou hebben, of met je streefgewicht. Iemand van 110 kg en 1,75 m hoeft niet op 176 g per dag te mikken: rekenen vanuit ongeveer 75 kg is nauwkeuriger.
Eiwitbehoefte per profiel: zittend, actief, afvallen, boven 65
Gewicht is maar een deel van het verhaal: leeftijd, lichaamsbeweging en je doel verschuiven allemaal het streefgetal. Dit zijn de best onderbouwde bereiken, met het voorbeeld van een volwassene van 70 kg en de organisatie of studie achter elk getal.
| Profiel | g/kg/dag | Bij 70 kg | Referentie |
|---|---|---|---|
| Zittende volwassene | 0,83 | 58 g | EFSA, ANSES, NNR 2023, AESAN (DGE: 0,8) |
| Recreatief sporten (2 tot 4 keer per week) | 0,83 tot 1,2 | 58 tot 84 g | DGE: 0,8 is genoeg; VS 2026: minstens 1,2 |
| Intensieve of duurtraining (5+ uur per week) | 1,2 tot 2 | 84 tot 140 g | ISSN en ACSM, geciteerd door de DGE |
| Krachttraining, spieropbouw | 1,6 tot 2 | 112 tot 140 g | Morton 2018, ISSN 2017 |
| Afvallen | 1,2 tot 1,6 | 84 tot 112 g | Leidy 2015, VS 2026 |
| Boven 65 | 1 tot 1,2 | 70 tot 84 g | ANSES en DGE: 1; NNR: 1,2; PROT-AGE: 1 tot 1,2 |
Bereiken voor gezonde volwassenen, berekend op een normaal lichaamsgewicht. Zwangerschap: EFSA telt er afhankelijk van het trimester 1 g, 9 g en daarna 28 g per dag bij.
Het geval van weekendsporters verrast vaak: voor twee of drie trainingen per week vindt de DGE 0,8 g/kg genoeg. De behoefte stijgt pas echt vanaf ongeveer vijf uur training per week, of als je bewust spieren wilt opbouwen. De meta-analyse van Morton en collega's (49 studies, 1.863 deelnemers) vond dat boven 1,62 g/kg extra eiwit geen meetbare extra winst in vetvrije massa meer gaf bij mensen die krachttraining deden.
Na je 65e reageren spieren minder goed op elke eiwitrijke maaltijd, een verschijnsel dat anabole resistentie heet. Daarom verhoogden het Franse ANSES (in 2019) en de Duitse DGE (in 2017) hun referentie naar 1 g/kg, en raadt de Europese expertgroep PROT-AGE minstens 1 tot 1,2 g/kg aan, en 1,2 g/kg of meer voor ouderen die actief blijven.
De Amerikaanse richtlijnen van 2026: waarom 1,2 tot 1,6 g/kg als Europa 0,83 zegt?
Op 7 januari 2026 publiceerden het Amerikaanse ministerie van Volksgezondheid (HHS) en het ministerie van Landbouw (USDA) de Dietary Guidelines for Americans 2025–2030. Het document vervangt het bord door een omgekeerde piramide: de brede bovenkant brengt eiwit, zuivel en gezonde vetten samen met groenten en fruit, terwijl volkoren granen in de smalle punt zitten. Het vraagt Amerikanen om „bij elke maaltijd eiwitrijke voeding voorrang te geven” en stelt een doel van 1,2 tot 1,6 g per kilo per dag, aangepast aan de individuele energiebehoefte. De verandering raakt de Amerikaanse aanbevolen dagelijkse hoeveelheid (RDA) niet, die 0,8 g/kg blijft.
Geen enkele Europese autoriteit is gevolgd. EFSA houdt 0,83 g/kg aan voor alle volwassenen, ouderen inbegrepen, en het wetenschappelijk comité van het Spaanse voedselveiligheidsagentschap AESAN nam de waarden van EFSA voor macronutriënten over. Het Franse ANSES blijft ook op 0,83 g/kg en drukt het uit als aandeel van de energie: 10 tot 20% van de calorieën. De Nordic Nutrition Recommendations 2023, onder meer door Noorwegen gebruikt, zeggen hetzelfde en gaan alleen tot ongeveer 1,2 g/kg voor het plannen van maaltijden voor mensen boven de 70. In Duitsland blijft de DGE op 0,8 g/kg voor je 65e.
| Autoriteit | Volwassenen | Boven 65 | Datum |
|---|---|---|---|
| Verenigde Staten (USDA, HHS) | 1,2 tot 1,6 g/kg (doel) | Geen specifiek getal | Januari 2026 |
| Europese Unie (EFSA) | 0,83 g/kg | 0,83 g/kg | 2012 |
| Frankrijk (ANSES) | 0,83 g/kg, 10 tot 20% van de energie | 1 g/kg | 2007, 2016, 2019 |
| Duitsland (DGE) | 0,8 g/kg | 1 g/kg (geschatte waarde) | 2017 |
| Spanje (AESAN) | Waarden van EFSA (0,83 g/kg) | 0,83 g/kg | 2019 |
| Noordse landen (NNR 2023) | 0,83 g/kg, 10 tot 20% van de energie | Ongeveer 1,2 g/kg voor maaltijdplanning (boven 70) | 2023 |
Waarden in oktober 2026 gecontroleerd in de officiële documenten. EFSA, ANSES en de DGE hebben geen bovengrens vastgesteld.
Deze cijfers spreken elkaar minder tegen dan het lijkt. De Europese referenties beantwoorden „hoeveel heb je nodig om geen tekort te krijgen?”, het Amerikaanse doel beantwoordt „op hoeveel moet je mikken in een eetpatroon op basis van onbewerkte voeding?”. Er is wel een echt verschil: voor iemand van 70 kg die 2.000 kcal eet, betekent 1,6 g/kg 112 g eiwit, oftewel ongeveer 22% van de calorieën, boven de grens van 20% die ANSES en de Noordse landen hanteren. Rond 1,2 g/kg mikken (17% van de calorieën in dit voorbeeld) past bij beide benaderingen.
Hoeveel eiwit zit er in voeding? Tabel per portie, dierlijk en plantaardig
80 of 110 g per dag halen voelt abstract tot je het omzet in maaltijden. Een kipfilet dekt al meer dan een derde, maar peulvruchten, tofu en zuivel doen het ook heel goed. De waarden hieronder komen uit de Franse voedingsmiddelentabel Ciqual (ANSES), toegepast op gewone porties.
| Voedingsmiddel | Portie | Eiwit | Calorieën |
|---|---|---|---|
| Kipfilet, gegrild | 120 g | 36 g | 170 kcal |
| Zalm, bereid | 120 g | 28 g | 245 kcal |
| Tonijn op water, uitgelekt | 100 g | 27 g | 145 kcal |
| Mager rundergehakt (5% vet), gebakken | 100 g | 26 g | 155 kcal |
| Seitan | 100 g | 21 g | 135 kcal |
| Groene linzen, gekookt | 200 g | 20 g | 250 kcal |
| Gekookte ham | 90 g | 19 g | 100 kcal |
| Tofu naturel | 125 g | 17 g | 185 kcal |
| Tempeh | 100 g | 16 g | 155 kcal |
| Hardgekookte eieren | 2 eieren (110 g) | 15 g | 145 kcal |
| Fromage blanc 0% (magere verse kaas) | 200 g | 15 g | 95 kcal |
| Kikkererwten, gekookt | 150 g | 12 g | 220 kcal |
| Pasta, gekookt | 200 g | 12 g | 335 kcal |
| Halfvolle melk | 250 ml | 9 g | 120 kcal |
| Emmentaler | 30 g | 8 g | 110 kcal |
| Sojadrink naturel | 250 ml | 8 g | 105 kcal |
| Havervlokken | 40 g | 7 g | 150 kcal |
| Amandelen | 30 g | 6 g | 185 kcal |
| Volkorenbrood | 2 sneetjes (60 g) | 5 g | 140 kcal |
| Yoghurt naturel | 125 g | 5 g | 65 kcal |
Waarden van Ciqual (ANSES) per 100 g, vermenigvuldigd met een door Ember geschatte portie; calorieën afgerond op 5 kcal. Voedingsmiddelen gewogen in bereide vorm als je ze bereid eet. Melk en sojadrink: 250 ml geteld als 250 g.
Plantaardige bronnen doen het goed qua hoeveelheid: 200 g gekookte linzen geven je 20 g eiwit, meer dan 90 g gekookte ham, met vezels als bonus. Het verschil zit in de kwaliteit: volgens ANSES zijn granen arm aan lysine en peulvruchten aan zwavelhoudende aminozuren. Maar het agentschap ziet geen noodzaak ze systematisch in dezelfde maaltijd te combineren; peulvruchten, volkoren granen, soja en noten over de dag variëren is genoeg. In maart 2025 publiceerde het voedingsrichtlijnen die laten zien dat vegetarische en veganistische volwassenen hun eiwitbehoefte kunnen dekken.
Twee kanttekeningen als je helemaal geen dierlijke producten eet. Plantaardige eiwitten zijn iets minder goed verteerbaar, dus mikken op de bovenkant van je bereik is een verstandige voorzorg. En seitan, tofu en tempé zijn de meest geconcentreerde plantaardige bronnen: als je er een of twee keer per dag een van eet, worden de cijfers veel makkelijker.
Hoeveel eiwit per maaltijd? De grens van 25 tot 40 g
Je dagtotaal telt het zwaarst, maar hoe je het verdeelt, maakt ook uit. Spieren reageren op elke eiwitinname met een golf van aanmaak, en die reactie is duidelijk sterker als de maaltijd genoeg levert. De International Society of Sports Nutrition (ISSN) raadt 0,25 g/kg per portie, oftewel 20 tot 40 g, aan om de 3 tot 4 uur. Ouderen hebben een grotere dosis nodig: ongeveer 0,4 g/kg per maaltijd in het werk van Moore en collega's, tegen 0,24 g/kg bij jonge volwassenen.
Toch doet een gewone dag vaak het tegenovergestelde: een ontbijt onder de 10 g (toast en koffie), een redelijke lunch en een heel eiwitrijk avondeten. Je ontbijt versterken is de eenvoudigste manier om 15 tot 20 g toe te voegen zonder verder iets te veranderen. Hier is een dag met ongeveer 110 g, voor iemand van 70 kg die op 1,6 g/kg mikt.
| Maaltijd | Wat er op je bord ligt | Eiwit |
|---|---|---|
| Ontbijt | 200 g magere fromage blanc, 40 g havervlokken, 30 g amandelen | 28 g |
| Lunch | 200 g gekookte linzen, 2 hardgekookte eieren, rauwe groenten | 35 g |
| Tussendoortje | 2 sneetjes volkorenbrood, 30 g emmentaler | 13 g |
| Avondeten | 120 g zalm, 150 g gekookte quinoa, groenten | 35 g |
| Totaal | Ongeveer 1.550 kcal, zonder groenten en toegevoegde vetten | 111 g |
Berekend met de Ciqual-waarden uit de voedingstabel; gekookte quinoa: 7 g eiwit per 150 g.
De oude mythe van „maximaal 30 g per maaltijd” klopt niet meer: in 2023 liet een team van de Universiteit Maastricht zien dat 100 g eiwit na het sporten een grotere en langere reactie gaf (meer dan 12 uur) dan 25 g. Er gaat niets verloren; drie of vier goed gevulde maaltijden zijn gewoon makkelijker te verteren en te plannen dan één enorme. Train je, dan is de maaltijd na je training een goed moment voor een van deze porties, zoals we uitleggen in ons artikel over spierherstel.
Eiwit en afvallen: verzadiging en spieren bij een calorietekort
Als je minder eet, spreekt je lichaam zijn vetreserves aan, maar ook je spieren. Eiwit werkt hier als vangnet. Een review uit 2015 in het American Journal of Clinical Nutrition van acht onderzoekers, onder wie Heather Leidy en Arne Astrup, concludeerde dat eetpatronen met 1,2 tot 1,6 g/kg, idealiter met 25 tot 30 g per maaltijd, eetlust, gewichtsbeheersing en verschillende cardiometabole markers verbeteren. Meta-analyses van korte studies laten meer vetverlies en beter behoud van vetvrije massa zien dan bij eiwitarmere eetpatronen.
Het loont wel om met beide benen op de grond te blijven. Het verzadigende effect is echt maar bescheiden: mensen voelen zich voller na een eiwitrijke maaltijd, zonder in de studies duidelijk minder te eten bij de volgende. De DGE merkt ook op dat het voordeel van een eiwitrijk dieet op de weegschaal, duidelijk na drie tot zes maanden, na verloop van tijd verdwijnt. Eiwit laat je niet vanzelf afvallen: het maakt een calorietekort comfortabeler en veiliger voor je spieren.
Doe je aan krachttraining tijdens het afvallen, dan noemt de ISSN hogere innames, 2,3 tot 3,1 g/kg, om bij getrainde krachtsporters zoveel mogelijk spieren te behouden. Dat zijn bijzondere gevallen; voor de overgrote meerderheid is 1,2 tot 1,6 g/kg, berekend op een redelijk lichaamsgewicht, genoeg.
Hoeveel eiwit is te veel?
Geen enkele autoriteit heeft een bovengrens vastgesteld. EFSA en ANSES vinden de gegevens allebei onvoldoende om een veilige maximale inname te bepalen. EFSA stelt wel dat innames tot twee keer haar referentie, ongeveer 1,7 g/kg, regelmatig worden gegeten door actieve, gezonde volwassenen in Europa en als veilig gelden. De DGE voegt eraan toe dat innames van drie tot vier keer de referentie zonder klachten over lange periodes zijn gezien, maar merkt net als de WHO op dat dit niet bewijst dat ze zonder risico zijn.
In de praktijk bouwt eiwit boven ongeveer 1,6 g/kg geen meetbare spieren meer op, maar levert het wel 4 kcal per gram. Het echte risico ligt ergens anders: een menu rond shakes en repen laat minder ruimte voor vezels, fruit en groenten, en veel eiwitrijke producten zijn ultrabewerkte voedingsmiddelen die duur worden verkocht. Is je inname hoog, drink dan genoeg: het ureum dat ontstaat bij de afbraak van eiwit verlaat je lichaam via de urine.
Een belangrijke uitzondering: bij chronische nierziekte bepaal je je eiwitinname samen met je arts, die die zelfs kan verlagen. De PROT-AGE-groep zegt hetzelfde over ouderen met een sterk verminderde nierfunctie.
Actieplan: 6 gewoonten om je eiwitdoel te halen
- Bereken je doel één keer
Vermenigvuldig je gewicht (of een gewicht dat bij een normale BMI past als je overgewicht hebt) met de factor voor je profiel. Het resultaat in grammen is een dagelijkse richtlijn, geen regel om op de gram te volgen.
- Verbeter je ontbijt
Kwark of fromage blanc, eieren, sojadrink of kaas op je brood: van 8 naar 25 g 's ochtends gaan is de effectiefste manier om je dag in balans te brengen.
- Een eiwitbron bij elke maaltijd
Vlees, vis, eieren, tofu of peulvruchten: mik op 25 tot 40 g per hoofdmaaltijd, zoals de ISSN en de nieuwe Amerikaanse richtlijnen voorstellen.
- Houd kant-en-klaar eiwit bij de hand
Hardgekookte eieren, tonijn op water, linzen uit een pot, kwark: genoeg om in twee minuten een maaltijd aan te vullen zonder op eiwitrepen te vertrouwen.
- Maak ruimte voor peulvruchten
Linzen, kikkererwten en bonen leveren eiwit, vezels en verzadiging voor weinig geld. Een paar maaltijden per week maken al verschil.
- Houd het een paar dagen bij, niet het hele jaar
Een week lang bijhouden wat je eet, is vaak genoeg om de maaltijd te vinden die tekortschiet. Daarna worden de juiste gewoonten vanzelfsprekend.
Het moeilijke is niet je doel kennen, maar weten waar je staat. Met Ember maak je een foto van je bord, beschrijf je het in één zin of scan je een barcode: eiwit, de andere macro's en calorieën worden bij je dag opgeteld, en je ziet meteen of je bij het avondeten 20 g tekortkomt.
De belangrijkste punten
De Europese referentie is 0,83 g eiwit per kilo per dag, ongeveer 58 g voor een volwassene van 70 kg, en dekt de behoefte van de meeste zittende volwassenen. De nieuwe Amerikaanse richtlijnen van januari 2026 mikken hoger, op 1,2 tot 1,6 g/kg, een bereik dat ook past bij wat helpt om af te vallen en je spieren te behouden. Bij krachttraining vlakt de winst af rond 1,6 g/kg, en na je 65e is het verstandig op minstens 1 g/kg te mikken. Verdeel je totaal over drie of vier maaltijden van 25 tot 40 g, te beginnen bij het ontbijt, en reken met een redelijk gewicht als je overgewicht hebt. Heb je een nierziekte, ben je zwanger of is er een specifieke medische situatie, laat je doel dan controleren door een arts of diëtist.
Bronnen
- USDA and HHS, Dietary Guidelines for Americans 2025–2030 (January 2026).
- EFSA, EFSA sets population reference intakes for protein (2012).
- ANSES, Les protéines : références nutritionnelles et sources.
- Helsedirektoratet, reference values based on the Nordic Nutrition Recommendations 2023 (energy-giving nutrients).
- DGE, Wie viel Protein brauchen wir? New protein reference values (2017).
- Jäger R. et al. International Society of Sports Nutrition Position Stand: protein and exercise. J Int Soc Sports Nutr, 2017.
- Leidy H. J. et al. The role of protein in weight loss and maintenance. Am J Clin Nutr, 2015.
- ANSES, Ciqual food composition table (2025).
Algemene informatie die geen advies van een arts of diëtist vervangt. Aanbevelingen in oktober 2026 gecontroleerd in de officiële documenten. Voedingswaarden: gemiddelden van Ciqual (ANSES) vermenigvuldigd met door Ember geschatte porties; behoefte per gewicht: afgeronde berekeningen.
Veelgestelde vragen over eiwit per dag
De behoefte per kilo is hetzelfde als bij mannen: 0,83 g/kg voor een vrouw die weinig beweegt, ongeveer 50 g bij 60 kg. Met regelmatig sporten of een afvaldoel 1,2 tot 1,6 g/kg, oftewel 72 tot 96 g bij 60 kg. Tijdens de zwangerschap telt EFSA er afhankelijk van het trimester 1 g, 9 g en daarna 28 g per dag bij.
Met regelmatig krachttraining mik je op ongeveer 1,6 g/kg: boven dat niveau vond de meta-analyse van Morton (2018) geen extra winst in vetvrije massa meer. De ISSN geeft een bereik van 1,4 tot 2 g/kg. Bij 80 kg is dat 128 tot 160 g per dag, verdeeld over 4 porties.
Tussen 1,2 en 1,6 g/kg, berekend op een gewicht dat past bij een normale BMI als je overgewicht hebt, met 25 tot 30 g per maaltijd. Dit bereik helpt spieren en verzadiging te behouden tijdens een calorietekort, maar laat je niet vanzelf afvallen.
Ongeveer 20 tot 40 g, oftewel 0,25 g/kg per maaltijd volgens de ISSN. Na je 65e stijgt de nuttige dosis tot ongeveer 0,4 g/kg per maaltijd. Een grotere eiwitmaaltijd gaat niet verloren, maar drie of vier regelmatige porties zijn makkelijker te plannen.
Minstens 1 g/kg volgens het Franse ANSES en de Duitse DGE, oftewel 70 g bij 70 kg. De Noordse aanbevelingen gebruiken ongeveer 1,2 g/kg voor het plannen van maaltijden voor mensen boven de 70, en de PROT-AGE-groep raadt 1 tot 1,2 g/kg aan, meer voor actieve of zieke ouderen, behalve bij ernstige nierziekte.
Voor een gezonde volwassene is er geen officiële bovengrens: EFSA vindt innames tot twee keer haar referentie (ongeveer 1,7 g/kg) veilig, en hogere innames zijn zonder klachten gezien. Boven 1,6 g/kg neemt het voordeel voor je spieren niet meer toe. Heb je een nierziekte, vraag het dan aan je arts.
De Europese referenties (0,83 g/kg) bepalen het minimum dat de behoefte van bijna alle volwassenen dekt. De Amerikaanse richtlijnen 2025–2030 stellen een ambitieuzer doel van 1,2 tot 1,6 g/kg binnen een eetpatroon rond onbewerkte voeding. De Amerikaanse minimumreferentie, de RDA, blijft 0,8 g/kg.
Voeding · 2 mrt
Gids over macronutriënten
Alles over macronutriënten: eiwitten, koolhydraten, vetten en vezels. Praktische tips om je voeding en intermittent fasting te optimaliseren.
Voeding · 22 okt
Calorieën in een ei: gekookt, gebakken, roerei en per maat
Calorieën in een ei per maat (S tot XL), eiwit tegenover dooier, bereidingswijze en gerechten (omelet, met spek), plus cholesterol en hoeveel eieren per dag.
Gewicht en fitness · 6 mrt
Calorietekort: betekenis, berekening en voorbeelden
Wat is een calorietekort, hoeveel calorieën moet je minder eten en hoeveel val je per week af? Gratis rekenhulp en voorbeelden voor vrouwen en mannen.
